Wzrost kosztów dystrybucji – wyzwanie i szansa dla przedsiębiorstw

Koszty dystrybucji

Polska dąży do redukcji emisji dwutlenku węgla, ambitnie przekształcając swój system energetyczny w kierunku zeroemisyjności. Kluczowym elementem tej transformacji jest modernizacja sieci przesyłowych i dystrybucyjnych, która staje się zarówno wyzwaniem, jak i koniecznością. Skala potrzeb inwestycyjnych wskazuje jednak, że obecne tempo działań może być niewystarczające. Ostatecznie koszty tej transformacji poniesie klient końcowy.

Odbiorcy biznesowi energii doskonale wiedzą, że oprócz rachunków za energię płacą opłaty dystrybucyjne i opłatę mocową. Rachunki za opłaty dystrybucyjne zmienne, czyli uzależnione od zużycia energii, wynoszą około 200-250 zł/MWh dla grup odbiorców przyłączonych do niskiego napięcia, takich jak grupa C11, C12, C22, oraz nieco mniej dla odbiorców przyłączonych do sieci średniego napięcia, należących do grup taryfowych B. Opłata mocowa, pokrywająca koszty rynku mocy, wzrosła w tym roku ze 127 do 141 zł/MWh. Sumarycznie, opłaty dystrybucyjne i mocowe mogą stanowić aż 40% wydatków na zakup energii. Dlatego ważne jest śledzenie, co wydarzy się z opłatami dystrybucyjnymi.

W 2025 roku opłaty dystrybucyjne dla przedsiębiorstw wzrosną średnio o 3,5%. Eksperci przewidują jednak, że w kolejnych latach średnioroczny wzrost tych opłat może sięgnąć nawet 7,5%. To bezpośrednio przełoży się na rosnące koszty energii dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych. Warto również zauważyć, że coraz większa liczba prosumentów indywidualnych i biznesowych generujących własną energię powoduje, że sieciami będzie przesyłane coraz mniej energii. To z kolei zwiększy jednostkowe opłaty dystrybucyjne, ponieważ koszty będą musiały zostać przeniesione na mniejszy wolumen energii.

Aktualny stan krajowej sieci energetycznej i przyszłe wydatki

Ostatnie lata przyniosły dynamiczny wzrost mocy zainstalowanej w odnawialnych źródłach energii. Moc zainstalowana w fotowoltaice wzrosła z 0,5 GW w 2015 roku do 16 GW w 2024 roku, a energetyka wiatrowa zwiększyła swoje moce z 5 GW do 10 GW w tym samym okresie. Plany na przyszłość zakładają dalszy wzrost mocy farm wiatrowych na lądzie do 19 GW, fotowoltaiki do 45 GW oraz powstanie morskich farm wiatrowych o mocy 18 GW. Dodatkowo planowana jest budowa elektrowni jądrowej o mocy 6 GW. Rozwój tych źródeł niesie za sobą konieczność przesyłu dużych wolumenów energii, szczególnie z północy na południe kraju, co związane jest z lokalizacją morskich farm wiatrowych. Równocześnie wygaszanie elektrowni węglowych zmienia zupełnie geograficzny rozkład produkcji energii.

Polska infrastruktura przesyłowa obejmuje ponad 800 tys. km linii, blisko 300 tys. stacji transformatorowych i podobną liczbę transformatorów. Niestety, znaczna część tej infrastruktury ma już 30–40 lat, co negatywnie wpływa na jej niezawodność oraz zdolność do obsługi rosnącego zapotrzebowania na energię z odnawialnych źródeł. Polityka Energetyczna Polski do 2040 roku (PEP2040) zakłada konieczność odtworzenia przynajmniej 1,5% infrastruktury rocznie, co pozwoliłoby obniżyć średni wiek urządzeń poniżej 25 lat. Jest to kluczowe, aby sprostać rosnącym wymaganiom rynku i dynamicznemu rozwojowi odnawialnych źródeł energii.

Według ostrożnych szacunków pięć największych spółek dystrybucyjnych musi zainwestować około 130 mld zł do 2030 roku na modernizację infrastruktury. PSE szacuje swoje nakłady na poziomie 64 mld zł do 2034 roku, a projekt aktualizacji PEP2040 wskazuje, że pełna modernizacja sieci przesyłowych do 2040 roku wymaga co najmniej 500 mld zł. Warto również dodać, że niedopasowanie rozwoju infrastruktury sieciowej do potrzeb wynikających z rozwoju OZE może spowodować zwiększone czasy przerw dostaw energii z sieci energetycznej. Klienci biznesowi chcący zapewnić stałość zasilania swoich odbiorów powinni rozważyć budowę rezerwowego i pewnego źródła własnego energii, optymalnie połączonego z dopasowanym magazynem energii.

Nowe możliwości dla przedsiębiorstw

W obliczu nieuchronnego wzrostu taryf dystrybucyjnych przedsiębiorstwa mają możliwość zminimalizowania tych kosztów poprzez inwestycje we własne źródła energii oraz magazyny energii. Rozwiązania takie jak odnawialne źródła „za licznikiem” w połączeniu z magazynami energii czy elektrolizerami do produkcji zielonego wodoru umożliwiają redukcję opłat dystrybucyjnych oraz zwiększenie elastyczności energetycznej, pozwalając na wykorzystanie zmienności cen energii na rynku.

Warto również zwrócić uwagę na wprowadzenie elastycznych taryfy dystrybucyjnych jak np. wprowadzona przez Tauron taryfa G14. Taryfa ta pozwala dostosować koszty do bieżącego obciążenia sieci, co może być korzystne dla firm elastycznych w swoim zapotrzebowaniu na energię. Grupa taryfowa G14dynamic to czterostrefowa taryfa, w której podział na strefy doby – „zalecane użytkowanie”, „normalne użytkowanie”, „zalecane oszczędzanie” i „wymagane ograniczenie” – jest dynamiczny i zależy od aktualnego zapotrzebowania na energię w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym. Informacje o strefach na kolejny dzień są udostępniane w „Energetycznym kompasie” (aplikacji i serwisie internetowym) każdego wieczoru z jednodniowym wyprzedzeniem. Taryfa wymaga od użytkownika aktywnego śledzenia zmian i dostosowywania zużycia prądu do wyznaczonych okresów.

Transformacja polskiego systemu energetycznego wymaga ogromnych nakładów i odważnych decyzji. Firmy, które wcześniej dostosują się do nowych realiów i zainwestują w nowoczesne technologie, mogą zyskać istotną przewagę konkurencyjną. Czy Twoja firma jest gotowa na wyzwania przyszłości, gdy koszty energii stają się jednym z kluczowych elementów budżetu operacyjnego?

Dopasowujemy strategię zakupową do konkretnej sytuacji i potrzeb Klienta biznesowego. Skorzystaj z produktu Verda FLEX i sprawdź co możesz zyskać jeżeli spojrzysz na to jak można podejść do produkcji i magazynowania energii. Verda Energy. Energia od Nowa